กรุณากรอกข้อมูล

ฝึกลูกควบคุมตัวเอง

02 มิ.ย. 2559

Tod5.png

การควบคุมอารมณ์ตัวเอง (Self-control) ในสถานการณ์ที่เขาร้องไห้เอาแต่ใจ คุณพ่อคุณแม่สามารถช่วยลูกพัฒนาความสามารถในการจัดอารมณ์ที่เกิดขึ้นและแสดงพฤติกรรมที่ยอมรับออกมาได้ ด้วยวิธีการดังนี้

•  พูดคำศัพท์ความรู้สึกที่ลูกกําลังเผชิญออกมาเพื่อให้ลูกเข้าใจอารมณ์ตนเอง เช่น “หนูผิดหวังที่คุณพ่อไม่พาไปเที่ยว” “หนูหงุดหงิดมากที่แม่ไม่ยอมให้หนูเล่น” “หนูโกรธแล้วนะ”

ลูกวัย 2 ปีขึ้นไปสามารถเข้าใจคำที่แสดงออกถึงอารมณ์เหล่านี้ได้ เมื่อลูกมีคำศัพท์ที่บอกความรู้สึกได้มากขึ้นๆ เขาจะสามารถสื่ออารมณ์ออกมาเป็นคำพูดแทนการแสดงออกทางพฤติกรรม

การพูดคุยสื่อสารทางอารมณ์นี้ควรทำเมื่อลูกพร้อม สามารถเข้าใจ และอารมณ์ตัวเองเย็นลง ไม่แนะนำให้ปลอบและพูดคุยขณะที่เด็กร้องไห้ เพราะไม่ชัดเจนว่าเรากําลังฝึกลูกให้คุมอารมณ์ด้วยตนเอง โดยเฉพาะหากลูกก้าวร้าวมาก พูดไปตะคอกเราไป ควรหันมาทำงานกับอารมณ์ด้วยเทคนิค Time out ก่อน

•  ให้ตัวเลือกเพื่อให้เด็กมีอิสระในการควบคุมบ้าง โดยเสนอทางเลือกให้ลูกเลือก เช่น “หนูจะอ่านหนังสือก่อนหรือหลังแปรงฟัน” “หนูจะเอาเรือหรือเป็ดไปห้องน้ำด้วย” และควรเป็นตัวเลือกที่ลูกต้องอยู่ในวินัย ไม่ใช่ให้เด็กเป็นผู้ใหญ่ เช่น ไม่แนะนำให้ลูกเป็นคนเลือกคนช่วยอาบนํ้า แปรงฟัน หากจะให้ลูกเลือกคนควรเป็นที่เราเสนอ เช่น “จะให้พ่อหรือแม่แปรงฟันให้คะ” หากลูกเลือกชื่อคนอื่นที่ไม่อยู่ในตัวเลือกของเรา เราอาจอนุโลมให้ได้บ้าง แต่อย่าทำบ่อยนัก ให้ทำเฉพาะเมื่อจำเป็นเวลาที่ลูกดื้อไม่ยอมจริงๆ เพราะอาจเป็นการไปเสริมอำนาจลูกให้อยู่เหนือเรา (สั่งเลือกคนให้มาบริการได้)

•  เป็นตัวอย่างและที่ยึดเหนี่ยวของลูก เวลาลูกโกรธ ร้องไห้ อาละวาด โวยวาย ไม่ได้หมายความว่าคุณต้องโอ๋หรือเข้าไปปลอบโยน แต่หมายถึงการที่คุณสงบนิ่ง ไม่มีอารมณ์โกรธ ควบคุมตนเองให้ได้ เพื่อเป็นตัวอย่างและที่พึ่งของลูก เพื่อให้ลูกรู้สึกมั่นคงปลอดภัย แล้วใช้เทคนิคเพิกเฉยหรือ Time out อย่าพยายามคุยกับลูกในช่วงที่ลูกมีอารมณ์ไปแล้ว เพราะนอกจากไม่มีประโยชน์ ยังอาจเร้าให้ตัวเราเองตบะแตกได้

 

แหล่งที่มา:
พ.ญ.เสาวภา พรจินดารักษ์, วิธีรับมือเมื่อลูกร้องไห้เอาแต่ใจ, ปราบลูกดื้อรับมือลูกกินยาก สำนักพิมพ์ Happy Parenting, 2558 p.160-161

แนะนำบทความนี้ให้เพื่อนๆ
ให้คะแนนบทความนี้
1คะแนน
2คะแนน
3คะแนน
4คะแนน
5คะแนน